Wystawy stałe


 

 

SZTUKA EUROPEJSKA XV–XX w.

 

 

Pieter Brueghel Młodszy, Agnolo Bronzino, Cosimo Rosselli, Giovanni Santi – ojciec Rafaela, Łukasz Cranach,  Francisco de Zurbarán i  Wassily Kandinsky – to tylko niektórzy z wybitnych artystów, których prace pokazane zostały na tej ekspozycji.  Stała prezentacja sztuki europejskiej powróciła do wrocławskiego Muzeum Narodowego po 20 latach nieobecności.


Wystawę rozpoczyna zestawienie dwóch renesansów – włoskiego i północnoeuropejskiego. Na początku pokazane zostały różnice w podejściu ich przedstawicieli do tematyki religijnej. W tej części można zobaczyć z jednej strony prace Włochów: Cosimo Rossellego, Giovanniego Santi, Parisa Bordone, Agnolo Bronzino, a z drugiej artystów niderlandzkich i niemieckich, w tym rodziny artystyczne Cranachów i Holbeinów. Następnie pokazane zostało znakomite malarstwo XVI-wieczne powstałe pod wpływem idei humanizmu, przemian obyczajowych i refom religijnych. Nowe świeckie tematy podejmują, m.in.: Pieter Brueghel Młodszy, Frans Floris, Osias Beert i Johann Glöckler. Kolejna część wystawy to prezentacja twórców Złotego wieku malarstwa niderlandzkiego. Tu widzowie zobaczą m.in. prace Antoine’a Palamedesza, Jana van Bijlerta, Simona de Vos oraz sceny rodzajowe z codziennego życia, portrety i krajobrazy. Malarstwo włoskie okresu baroku zaprezentowane zostało w zestawieniu z pracami italianistów z północy – można zobaczyć na przykład rzymskie sceny amsterdamczyka Jana Weenixa i antwerpczyka Jana Fransa Bloemena. Nie zabrakło też barokowych obrazów malarzy pochodzących z Cesarstwa Habsburskiego i dla porównania z Francji, Hiszpanii i Polski (m.in. Harms, Brandl, Willmann, Scheffler, Chardin i Zurbaran). Okres nowożytny w malarstwie europejskim wieńczy znakomity zespół XVIII-wiecznych prac powstałych w środowisku Akademii Sztuki w Wiedniu. W sali zaaranżowanej na dawny Gabinet Konesera zaprezentowane zostały m.in. prace wybitnych malarzy austriackich Johanna Michaela Rottmayra, Johanna Georga Platzera i Martina Johanna Schmidta.
Kolejne części wystawy to prezentacje najważniejszych kierunków stylowych począwszy od klasycyzmu, poprzez romantyzm, biedermeier, historyzm, realizm, impresjonizm i symbolizm. Ze względu na charakter wrocławskiej kolekcji jest to głównie malarstwo niemieckie.

 

 „Możemy pochwalić się wybitnymi dziełami najbardziej znanych niemieckich twórców – mówi Piotr Łukaszewicz kurator wystawy – pokazujemy między innymi prace Josepha Antona Kocha, wybitnych romantyków Johana Christiana Dahla i Ludwiga Richtera, przedstawicieli realizmu Ferdinanda von Rayskiego oraz czołowych impresjonistów Lovisa Corintha i Maxa Slevogta.  Sztukę francuską reprezentuje m.in. malarka Elisabeth Louise Vigée-Lebrun i jej „Portret Fanny z Malzanów Biron”.

 

Ozdobą tej części wystawy jest obraz Wassilego Kandinskiego zatytułowany „Wieczorem”. To jedyna praca tego wybitnego artysty w polskich zbiorach.


Wystawę zamyka prezentacja różnych kierunków awangardowych 1. połowy XX w.: ekspresjonizmu, abstrakcjonizmu i nowego realizmu (m.in. Max Pechstein, Kurt Schwitters, Alexander Kanoldt).

 

W sumie pokazanych zostało ponad 200 obrazów. Prezentacji malarstwa towarzyszą wybrane przykłady rzeźby od późnego gotyku poprzez barok (Balthasar Permoser), klasycyzm (Christian Daniel Rauch) po modernizm (Georg Kolbe).
W korytarzu, w sąsiedztwie sal wystawienniczych, prezentowane są zbiory rzemiosła artystycznego w układzie chronologicznym. Stanowią one przegląd historii rękodzieła europejskiego od XVI do początków XX w. i dobrze informują o jego najważniejszych nurtach i przemianach.

 

Wcześniejsze wystawy stałe sztuki europejskiej
 w Muzeum Narodowym we Wrocławiu
Galeria Malarstwa Obcego – czynna była w latach 1973–1987 r.
Galeria Sztuki Europejskiej XV–XX w. – czynna od 1988 do 1992 r.
 

Pieter Breughel Młodszy, Pejzaż zimowy z łyżwiarzami i pułapką na ptaki, ok. 1600. 

 

 

      

Lucas Cranach Starszy, Ewa, ok. 1531              Johann Glöckler, Alegoria zmysłu smaku, 1621

 

 

             

      Cosimo Rosselli, Adoracja Dzieciątka, 3 ćw. XV w.           Francisco de Zurbaran, Chrystus przy kolumnie, ok. 1660