|
Władysław Hasior,
Golgota, 1972,
Muzeum Narodowe we Wrocławiu |
„W pracach artysty religia współistnieje z racjonalizmem; symbole wiary – ze znakami herezji; chochoły, lalki – z pogiętymi karoseriami samochodów. Kultura prymitywna łączy się ze stylem prowincjonalnych kapliczek, z pop-artem, czasem z konstruktywizmem. Dzieła Władysława Hasiora są uniwersalne, a jednocześnie nacechowane polskością. Związane z Podhalem – z jego kulturą, wiarą, historią, przyrodą – mają także znaczenie powszechne. Nie jest ono elementem dodatkowym, występującym obok innych,lokalnych wartości. Przeciwnie. Wszystko, co Hasior robi, zawiera cechy ogólne” (Mariusz Hermansdorfer, Między ekspresją a metaforą). |