| W Muzeum Narodowym we Wrocławiu jej prace prezentowane były już dwukrotnie, w 1991 i 1997 roku.
Joanna Wierusz studiowała w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, na Wydziale Konserwacji i na Wydziale Malarstwa. Uprawia malarstwo i rysunek, zajmuje się też konserwacją starych płócien. Prace artystki charakteryzują się zwięzłością formy, pewnym prowadzeniem ręki, przestrzennością kompozycji. Synteza jest naczelną jakością przemawiającą zarówno z dużych płócien, jak i z małych papierów.
Rysunki prezentowane w obecnej kolekcji są zbiorem o wyjątkowo osobistej wymowie. Zmetaforyzowana wypowiedź jest zapisem wewnętrznych zmagań artystki z chorobą; zapisuje procesy biologiczne, dając im postać znaków”. Tworzą szczególny kod labiryntów, kształtów trójgraniastych, kulistych, owalnych. Są to przedstawienia, w których przejawia się francuski racjonalizm - skupienie, koncentracja, oszczędność formy, w których jednakże pobrzmiewają echa niegdysiejszej pracowni Nachta - Samborskiego. |
 Joanna Wierusz, Rysunek, 2003
|