|
Na wystawie zaprezentowany zostanie obszerny wybór prac współczesnej ceramiki i szkła z kolekcji własnej muzeum, najbardziej reprezentatywnej w Polsce. Swe bogate zbiory zawdzięcza Wrocław tradycji śląskiego przemysłu - licznym zakładom produkującym szkło i ceramikę oraz działalności wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, specjalizującej się w szkoleniu projektantów w tych dziedzinach. Zgromadzona kolekcja jest na tyle bogata, że pozwala prześledzić rozwój obu dyscyplin przez okres około 70 lat, na przestrzeni których zmieniały się formy, tendencje i style.
Sporą część wystawy, niewątpliwie najbardziej efektowną, stanowią prace z lat powojennych i drugiej połowy XX wieku. Muzeum posiada także godne uwagi prace wcześniejsze, sprzed 1945 roku. Wśród rzeszy ceramików działających w tym okresie wymienić należy: Stanisława Jagmina, Konstantego Laszczkę, Wandę Polakowską. Nie sposób też pominąć nazwiska powojennych absolwentów uczelni plastycznych Warszawy, Krakowa, Gdańska i, przede wszystkim, ceramików i szklarzy, którzy ukończyli wrocławską ASP. To tu, w stolicy Dolnego Śląska, po wojnie rozpoczęli pracę Julia Kotarbińska i Rudolf Krzywiec – przedwojenni absolwenci ASP w Warszawie. Ich twórczość i wiedza, którą przekazali swoim uczniom, zapewniła ciągłość rozwoju ceramiki polskiej. Do wybitnych artystów i pedagogów ze szkoły wrocławskiej należą m.in.: Krystyna Cybińska, Irena Lipska-Zworska i Mieczysław Zdanowicz. |

Stanisław Jagmin
Królowa, 1925 fot. Wojciech Małkowicz |