Aktualności

 


 
 Europejskie Dni Dziedzictwa 2018

 

Muzeum Etnograficzne Oddział Muzeum Narodowego we Wrocławiu po raz kolejny koordynuje dolnośląskie obchody Europejskich Dni Dziedzictwa. Wszystkich zainteresowanych uczestnictwem zapraszamy na stronę Muzeum Etnograficznego po więcej szczegółów →

 

 


 

 

 

 

   


  

Zakup prac Magdaleny Abakanowicz

 

Muzeum Narodowe we Wrocławiu kupiło kilkanaście prac Magdaleny Abakanowicz, jednej z najwybitniejszych artystek XX wieku. Aktualnie jest to największa i najbardziej reprezentatywna kolekcja jej dzieł na świecie.

 

fot. Arkadiusz Podstawka

 

Środki na ten cel przekazało Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Pozyskane w ten sposób dzieła można oglądać w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej, oddziale Muzeum Narodowego we Wrocławiu, do 25 marca 2018 roku. Otwarcie ekspozycji w dniu 31 stycznia uświetnił swą obecnością minister kultury i dziedzictwa narodowego prof. Piotr Gliński, który oprócz Pawilonu Czterech Kopuł zwiedził również inny oddział MNWr, Panoramę Racławicką.

 

fot. Arkadiusz Podstawka


– To najbardziej spektakularny i najwartościowszy zakup dzieł sztuki dokonany w ostatnim czasie przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu – mówi Piotr Oszczanowski, dyrektor MNWr. – Dzięki życzliwości spadkobierców artystki, środkom finansowym Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i naszym staraniom, wrocławska kolekcja prac prof. Magdaleny Abakanowicz, licząca do tej pory 51 dzieł, powiększyła się o bezcenne dopełnienie i uzupełnienie. Te nowe prace, pochodzące głównie z ostatniego okresu twórczości artystki, stworzyły największy i w pełni reprezentatywny dla całej twórczości M. Abakanowicz zbiór na świecie. Tym sposobem Muzeum Narodowe we Wrocławiu, które w tym roku obchodzić będzie 70-lecie istnienia, stało się instytucją sprawującą pieczę nad dorobkiem artystycznym najwybitniejszej artystki polskiej XX w. I to jest niewątpliwie zarówno powód do dumy, jak i wielka odpowiedzialność.

 

fot. Arkadiusz Podstawka

 

 

Wykaz zakupionych prac:
– 5 figur z cyklu Mutanty z lat 1994–1996 (żywica, worek, stelaż metalowy)
– 2 formy z grupy Wrzeciono z 1997 r. (gałęzie brzozowe, siatka druciana, płótno)
– 1 figura Dream II z 2008 r. (worek, żywica)
– 6 figur z serii Ghost, Spooks, Spirits z 2008 r. (worek, żywica)

 

fot. Arkadiusz Podstawka

 

Biogram artystki:

Magdalena Abakanowicz

 

Dzięki temu Muzeum Narodowe we Wrocławiu jako jedyne w Polsce posiada dzisiaj tak wyjątkowo cenną i bogatą kolekcję prac Magdaleny Abakanowicz. W zbiorach Muzeum znajdują się prace dokumentujące aktywność twórczą Abakanowicz niemal od momentu jej debiutu aż po dzieła realizowane w pierwszych latach XXI w. Do tego zespołu należą m.in. słynne wielkoformatowe kompozycje przestrzenne – abakany, jak i realizowane w kolejnych dekadach znakomite zespoły rzeźb figuralnych z cyklu Tłum, Plecy, Postaci siedzące, a także prace unikatowe, jak War Games czy Koło i lina. Wzbogacenie cennej kolekcji prac Magdaleny Abakanowicz o kolejne jej dzieła czyni Muzeum Narodowe opiekunem wyjątkowego zbioru na skalę międzynarodową.

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 


 

Dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Muzeum Narodowe we Wrocławiu realizuje obecnie dwa projekty finansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ)


• Projekt i wykonanie systemu wystawienniczego optymalizującego możliwości aranżacyjne działań ekspozycyjnych i innych typów prezentacji kulturalnych w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Sztuki Współczesnej, oddziale Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
W ramach działania Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020.
Planowany koszt projektu: 24 766 049 PLN

 

• Modernizacja zespołu budynków Panoramy Racławickiej, oddziału Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
W ramach działania Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020.
Planowany koszt projektu: 9 995 080 PLN

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

 


 

Rekonstrukcja słynnego srebrnego ołtarza z katedry wrocławskiej


11 stycznia 2018 roku władze Wrocławia, przedstawiciele archidiecezji oraz Muzeum Narodowego we Wrocławiu podpisały list intencyjny w sprawie rekonstrukcji słynnego srebrnego ołtarza z katedry wrocławskiej. Częściowo zrekonstruowany ołtarz można było oglądać na ubiegłorocznej wystawie „Skarbiec. Złotnictwo archikatedry wrocławskiej”.


 „Wystawa potwierdziła zasadność powrotu ołtarza do katedry. Odwiedziło ją wtedy ponad 50 tysięcy osób” – powiedział Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

 


  

Realizacja projektów w ramach programu „Badanie polskich strat wojennych” w 2017 roku

 

W minionym roku Muzeum Narodowe we Wrocławiu zrealizowało dwa zadania w ramach programu „Badanie polskich strat wojennych”.


Dzięki pierwszemu z nich („Publikacja książki Roberta Hesia dotyczącej zaginionych dzieł sztuki dawnych wrocławskich muzeów”) wydano Utracone skarby dawnych wrocławskich muzeów. Publikacja Roberta Hesia to podsumowanie dotychczasowych badań nad wrocławskimi stratami wojennymi.


Drugim z projektów było „Przeprowadzenie krajowych kwerend w celu zbadania strat zabytków sfragistycznych z dawnych zbiorów wrocławskich”. Zadanie miało na celu zbadanie strat wojennych w zbiorach tłoków pieczętnych pochodzących z przedwojennej kolekcji Śląskiego Muzeum Przemysłu Artystycznego i Starożytności (Schlesisches Museum für Kunstgewerbe und Altertümer).


Zadania zostały dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

 

 


 

Bank Zachodni WBK Grupa Santander: Mecenas Muzeum


Muzeum Narodowe we Wrocławiu oraz Bank Zachodni WBK Grupa Santander od wielu lat realizują udane przedsięwzięcia wystawiennicze. Wspólnymi siłami zrealizowane wystawy – m.in. „Od Cranacha do Picassa” (2013), „Stwórcze ręce” (2015) oraz „Moda na Cranacha” (2017), które zgromadziły licznych gości i cieszyły się ich ogromnym zainteresowaniem, doprowadziły do momentu, w którym Bank Zachodni WBK Grupa Santander – jeden z najważniejszych podmiotów polskiego sektora bankowego – należy uznać za Mecenasa Muzeum. 

 

„Tym sposobem chcemy sformalizować naszą wieloletnią współpracę – mówi Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu – i z ogromnym optymizmem patrzeć w przyszłość. A ta – w kontekście roku 2018, w którym nasza ojczyzna obchodzić będzie 100-lecie odzyskania niepodległości, a nasze Muzeum szczycić się 70-leciem istnienia – jawi się doprawdy wielce obiecująco. Wyrażam zatem ogromną radość i satysfakcję z faktu, iż znaleźliśmy odpowiednią formułę naszej współpracy, której efektem jest zrozumienie dla misji oraz działalności statutowej wrocławskiego Muzeum oraz wdzięczność dla hojności naszego Mecenasa. Ufam, że ta współpraca przyniesie nam obopólne i wymierne korzyści”.

 

 

 

 

 


 

Narcyz Jacopa Tintoretta

w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu

 

[fragment obrazu]

 

W grudniu 2017 roku do zbiorów Muzeum Narodowe we Wrocławiu trafił obraz pochodzący z warsztatu Jacopa Tintoretta (1518–1594) – Narcyz. Muzeum nabyło dzieło od spadkobierców poprzednich właścicieli.

 

Niebawem obraz trafi do konserwacji, którą w pełni sfinansuje Fundacja Rodziny von Wallenberg z Monachium.

 

Szczegółowe informacje: Narcyz Jacopa Tintoretta

 


 

Dyrektor Piotr Oszczanowski uhonorowany przez Fundację Kościuszkowską w Nowym Jorku

za promocję Polski za granicą

 

Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu, został uhonorowany przez Fundację Kościuszkowską w Nowym Jorku za promocję Polski za granicą. Wyróżnienie wręczono w Waszyngtonie podczas dorocznej gali Fundacji, która w tym roku poświęcona była jubileuszowi dwusetnej rocznicy śmierci Tadeusza Kościuszki.

 

Dyrektor Piotr Oszczanowski wygłosił wykład na temat Panoramy Racławickiej, zaprezentował też wydany przez Muzeum Narodowe we Wrocławiu komiks Szczepana Atroszki Yankee at Heart or Thaddeus Kościuszko in America.

 

 

Fundacja Kościuszkowska, założona w 1925 roku w Nowym Jorku, jest najprężniej funkcjonującą organizacją polonijną na świecie. Promuje polską kulturę, przyznaje stypendia dla młodzieży i naukowców z Polski i USA, prowadzi działalność informacyjną i popularyzatorską w zakresie dziejów kultury i nauki polskiej.

 

 


 

 [informacja prasowa MKiDN]


Zaginiony w czasie wojny obraz Roberta Sliwinskiego powrócił do Polski

 

Utracony w czasie II wojny światowej obraz Roberta Sliwinskiego Ulica wraz z ruiną zamku został odzyskany dzięki współpracy Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i FBI. 29 listopada 2017 roku w siedzibie MKiDN odbyło się uroczyste przekazanie dzieła Muzeum Narodowemu we Wrocławiu z udziałem wicepremiera, ministra kultury i dziedzictwa narodowego prof. Piotra Glińskiego oraz ambasadora USA w Polsce Paula W. Jonesa.

 


 

 

Muzeum Narodowe we Wrocławiu wzbogaciło się o kolejny cenny zabytek.

Osiemnastowieczną rzeźbę przedstawiającą Buddę Amidę przekazał do zbiorów

wrocławski oddział Stowarzyszenia Historyków Sztuki.

 

 

Amida Nyōrai
Japonia , XVIII w.,
Drewno, laka, złoto płatkowe kinpaku

 

 

Amida ubrany w prosty strój mnicha stoi na postumencie w kształcie kwiatu lotosu (renge za). Ręce ma złożone w geście witarka mudra, oznaczającym nauczanie. Mandorlę (kōhai), symbolizującą światło emanujące z Buddy, wypełniają stylizowane obłoki. Na uwagę zasługuje fakt, że mandorla wraz z figurą Amidy tworzą komplet. Wielokrotnie bowiem postać Buddy montowano do wyrzeźbionych później aureoli i „tronu lotosowego”.
Rzeźbę wykonano techniką „suchej laki” (kanshitsu zō) i pokryto złotem płatkowym (technika shippaku). Dekoracyjne, precyzyjnie wykonane, lecz skonwencjonalizowane w pozie i układzie szat przedstawienia wyróżniają buddyjską rzeźbę sakralną okresu Edo (1600–1868), w którym wykonano omawianą rzeźbę. 
Japońska rzeźba sakralna jest w kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu reprezentowana bardzo skromnie, podobnie zresztą jak w innych zbiorach polskich muzeów. Ten interesujący i wartościowy zabytek, ukazujący podstawowe cechy ikonograficzne rzeźby z kręgu buddyzmu mahajanistycznego, jest niezwykle cennym, pod względem merytorycznym, uzupełnieniem wrocławskiej kolekcji.

Dorota Róż-Mielecka, kustosz Muzeum Narodowego we Wrocławiu